نقدهای Avengers: Endgame منتشر شد؛ پایان در آغاز است و تو باز هم ادامه می‌دهی

«انتقام‌جویان: دست آخر» (Avengers: Endgame) یا «آخر بازی» که بخش پایانی بیش از ۱۰ سال فیلمسازی در قالب «دنیای سینمایی مارول» است، در حال حاضر در کشور چین روی پرده رفته و رکوردشکنی کرده، و در دو روز آینده در آمریکای شمالی و بریتانیا هم به نمایش درخواهد آمد، بنابراین استودیوی مارول سرانجام اجازه‌ی انتشار نقدهای کامل فیلم را صادر کرده است.

نام بیست و دومین فیلم «دنیای سینمایی مارول» اگرچه با یکی از نمایشنامه‌ی «ساموئل بکت» یکی است اما این فیلم سه ساعته با شخصیت‌های پرشمار و لوکیشن‌های گوناگونش در سراسر گیتی و زمان‌های مختلفش دقیقاً نقطه‌ی مقابل آن اثر مینیمالیستی است. با این وجود، به قول «دینا استیونز» منتقد «اسلیت»، «انتقام‌جویان» برادران روسو مانند اثر اگزیستانسیالیستی همنام خود سؤالات دشواری را طرح می‌کند. فرقی نمی‌کند که زوج کهنسال خرده‌گیری باشید یا ابرقهرمانی خرده‌گیر، چگونه می‌خواهید با فقدان مواجه شوید، این حقیقت ذاتاً غم‌انگیز که افراد و تشکیلات و حتی چندگانه‌ای که برای شما اهمیت دارند، همواره در حال تغییر، ناپدید شدن و مردن‌اند.

 

دیده گر تر شود چه عجب

«ای.او اسکات» منتقد «نیویورک تایمز»: «موسیقی‌ تسلی بخش، جمع کردن سؤالات بی‌جواب مانده و زدن یک دور افتخار که اهداف اصلی قسمت به ظاهر آخر [چندگانه] هستند، گاهی جرقه‌هایی طنزآمیز ایجاد می‌کنند و لحظاتی چند قطره اشک صادقانه جاری می‌سازند.»

«برایان ترویت» نویسنده‌ی «یواس‌ای تودی»: «آخر بازی تراژیک و امیدوارکننده، شوق‌انگیز و عذاب‌آور است و در عین حال ذهن را آشفته و همه (از جمله دل سخت‌ترین مردان) را به گریه می‌اندازد.»

اما این بدان معنا نیست که «آخر بازی» از طنز تهی باشد. فیلم بارها و بارها بین افتتاحیه‌ی محزونش تا پایان فرساینده‌اش بیننده را می‌خنداند. «آخر بازی» شامل صحنه‌هایی می‌شود که اتفاقی در حال وقوع نیست اما بیننده در ته دلش همیشه به این‌گونه لحظات چندگانه علاقه‌مند بوده‌ است.

جبران انتظار طولانی هواداران

«آن کوهن» منتقد سایت «ریفاینری۲۹» می‌گوید: «همچون «جنگ بی‌نهایت» تماشای ملاقات شخصیت‌هایی که تا به حال در کنار یکدیگر ندیده‌ایم بسیار لذت‌بخش است. اما این فیلم کراس‌اور را به سطح بالاتری می‌برد، و یک دهه روایت روی هم انباشته شده را به گونه‌ای نوآورانه به کار می‌برد که مفروضات قدیمی به بازی گرفته شود، اما از طرفی چشمکی می‌زند به دانسته‌های ما در مورد این دنیای پیچیده و مبهم.»

«میشل جاورسکی» نویسنده‌ی «دیلی دات» در مورد فیلم می‌نویسد: «فرجام «آخر بازی» راضی‌کننده است و پایانی را برای «دنیای سینمایی مارول» ارائه می‌دهد که از حیث احساسی به طرزی غافلگیرکننده با بیننده ارتباط برقرار می‌کند. فیلم مملو از لحظات رعب‌آوری است که مقیاس آن‌ها حتی عظیم‌تر از گذشته به نظر می‌رسد (ضمن اینکه انتظارات از فیلم بسیار بالا بود)، و نامه‌ای عاشقانه است به هرآنچه پیش از این در «دنیای سینمایی مارول» روی داده.»

«دیوید سیمز» منتقد «آتلانتیک» در مورد «آخر بازی» می‌گوید: «برای هواداران سرسپرده، فیلم مثل اپیزود تلویزیونی خلاصه‌ شده‌ای از رویدادهای قبل و کلکسیونی از بهترین ترانه‌ها است. فیلم پر از ادای دین‌ها چشمک زدن‌ها به مخاطب است که البته زیاده‌روی آن با توجه به میلیون‌ها بیننده‌اش قابل چشم‌پوشی خواهد بود.  فیلم سعی می‌کند راه حلی برای منازعات فراتر از تانوس بیابد، درگیری‌هایی که اولین بار در فیلم‌هایی مانند «کاپیتان آمریکا: جنگ داخلی» یا «ثور: رگنوراک» شعله‌ور شدند.»

در زمان بسیار سفر باید

«ای.او. اسکات»‌ منتقد «نیویورک تایمز»: «داستان فیلم که شامل سفر در زمان هم می‌شود، فضا را برای لحظات نوستالژیک مهیا می‌کند و نتیجه به یک دوباره نوازی در پایان یک کنسرت بزرگ شبیه شده وقتی که نوازندگان در کنار یکدیگر سرودی مثل (Will the Circle Be Unbroken) را می‌خوانند. فکر نمی‌کنید که تحت تأثیرتان قرار دهد، اما قرار می‌دهد.»

«لیا گرین‌بلت» منتقد «اینترتینمنت ویکلی»: «اما «مرد مورچه‌ای» نقشه‌ای در سر دارد: «اسکات لنگ» تغییر شکل دهنده با بازی «پل راد» فناناپذیر ممکن است ابزاری در اختیار داشته باشد که بوسیله‌ی آن بتواند اعضای گروه را به گذشته ببرد تا با یکدیگر سنگ‌های بی‌نهایت را به دست آورند و از وقوع اتفاقات وحشتناک «جنگ بی‌نهایت» جلوگیری کنند.»

«پیتر دیبروژ» نویسنده‌ی ورایتی: «تانوس سنگ‌های بی‌نهایت را از بین برده است. این بدان معناست که دنیا به همین شکل باقی می‌مانند مگر اینکه کسی بتواند سفر در زمان کشف کند. اسپویلر: یک نفر این کار را می‌کند – عملی که به نظر می‌رسد علم امروز به هیچ وجه توان انجامش را نداشته باشد و باید آن را یک ابرنیرو دانست. اگر به خاطرتان باشد «دکتر استرنج» این توانایی را داشت اما این جادوگر (با بازی بندیکت کامبربچ) یکی از قربانیان «جنگ بی‌نهایت» بود.»

«جیسون گوئراسیو» منتقد «بیزینس اینسایدر»: «سخت بتوان از پلات سفر در زمان لذت نبرد. این امر شامل کشف نحوه‌ی سفر در زمان و ارجاعات جذاب به فیلم‌های کلاسیکی که در مورد سفر در زمان بودند می‌شود. (متأسفانه، سفر در زمان در «دنیای سینمایی مارول» به خوبی فیلم‌ «بازگشت به آینده» نیست.) اگر جنبه‌ی سرقت را هم به داستان فیلم اضافه کنید – باز هم نمی‌خواهم وارد جزئیات شوم – با اثر درخشان مواجه می‌شوید.»

با من از اکشن سخن بگو

«برایان ترویت» منتقد «یواس‌ای تودی»: ««آخر بازی» عظیم‌ترین، کوبنده‌ترین، تکان‌دهنده‌ترین، و ویرانگرترین کلایمکس اکشن تاریخ فیلم‌های ابرقهرمانی را خلق می‌کند. برای کسی که بخواهد اثری بهتر از این بسازد آرزوی موفقیت می‌کنم، چرا که این فیلم خارق‌العاده است.»

«الکس عابد-سانتوس» منتقد «واکس»: «سکانس نبرد پایانی «آخر بازی» به راحتی عظیم‌ترین و روح‌افزاترین نبردی است که تاکنون برای شخصیت‌های ابرقهرمانی ساخته شده. فیلم از همان جادوی مخصوص مارول تشکیل شده که با لحظات رعب‌آور تحت تأثیر قرارتان می‌دهد و از وحشت قلب به گلو می‌آورد.»

«جیسون گوئریسیو» منتقد «بیزینس اینسایدر»: «در مورد اکشن هم به بیننده رو دست زده نمی‌شود. یکی از موفق‌ترین و تمام عیارترین سکانس‌های درگیری چندین سال اخیر در فیلم وجود دارد.»

«انتقام‌جویان: آخر بازی» از جمعه ۲۶ آپریل در آمریکا اکران می‌شود.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

Time limit is exhausted. Please reload the CAPTCHA.